BAE Maliye Bakanlığı, elektronik fatura hizmet sağlayıcıları için güncellenmiş uygunluk ve akreditasyon usullerini belirleyen 2026 tarihli 168 sayılı Bakanlık Kararı’nı 9 Ekim’de yayımladı. Karar 1 Ekim’de yürürlüğe girdi ve 2025 tarihli 64 sayılı Karar ile sonraki değişikliklerin oluşturduğu önceki ön onay çerçevesini yürürlükten kaldırdı. Bakanlık değişikliği, ekosistemin geliştirilip test edildiği aşamadan canlı ve operasyonel e-fatura sistemine geçiş olarak tanımlıyor.

Önceki yaklaşım, teknik altyapı ve birlikte çalışabilirlik düzenlemeleri geliştirilip sınanırken hizmet sağlayıcıların sisteme katılmasına yardımcı oluyordu. Yeni çerçeve ön onay aşamasını kaldırıyor ve sağlayıcıların akreditasyon almadan önce tanımlanmış değerlendirme ve testleri tamamlamasını şart koşuyor. Böylece teknik hazırlık ve mevzuata uyum, önce geçici onay alıp sonra doğrulanma yerine, pazara katılım koşulu haline geliyor.

Karar önceki bir değişiklikle getirilen esnekliği koruyor: sağlayıcılar üçüncü taraf Peppol hizmet sağlayıcı ürünlerini kullanabilir veya bu ürünlerin ve e-fatura hizmetlerinin bazı bölümlerinin geliştirilmesi, işletilmesi ya da yönetimini dışarı verebilir. Buna rağmen mevzuata uyum ve hizmet sunma sorumluluğu bütünüyle sağlayıcıda kalır. Harici platforma dayanan şirketler açısından ayrım önemlidir; teknik bileşenin dışarı verilmesi sağlayıcının düzenleyici yükümlülüğünü alt yükleniciye aktarmaz.

Çerçeve yenileme, sürekli değerlendirme ve sonlandırma süreçlerini de belirliyor; sağlayıcılara sonlandırma kararına itiraz için resmî yol tanıyor. Kurallar yürürlüğe girmeden önce ön onay alan sağlayıcıların akreditasyon koşullarını tamamlaması için 1 Ekim’den itibaren 30 güne kadar süresi bulunuyor; bakanlık aksi yönde karar vermedikçe yeni başvuru gerekmiyor. Koşullar sürede yerine getirilmezse ön onay sonlandırılabilir.

Daha geniş iş dünyası için değişiklik, akredite sağlayıcının BAE’de e-fatura hizmeti sunmadan önce teknik yetkinlik, operasyonel hazırlık ve uyumu göstermesini gerektiriyor. Doğrudan akreditasyon sağlayıcıların çalışmaya hazır olduğuna dair güvenceyi güçlendirebilir; aynı zamanda test, güvenlik, birlikte çalışabilirlik ve destek yatırımı gerektirir. Bakanlık sistemi uyum verimliliği ve iş dayanıklılığı aracı olarak sunuyor; uygulama maliyeti veya beklenen tasarruf ölçüsü vermiyor.

E-faturaya geçen şirketler kendi vergi ve fatura yükümlülüklerini sağlayıcının akreditasyon durumundan ayırmalı. Seçtikleri sağlayıcının uygunluğunu doğrulamaları, entegrasyon gereksinimlerini anlamaları ve doğru fatura kayıtlarını saklamaları gerekebilir. Karar sağlayıcılar için bir düzenleme kilometre taşıdır; her işletmenin geçiş yaptığının kanıtı değildir. İlerideki rehberlik ve bakanlığın akreditasyon listesi koşulların özel durumlara nasıl uygulanacağını belirleyecek. Bu haber karar ve geçiş kurallarını aktarır, bireysel uyum değerlendirmesi sunmaz.