Dünya Bankası, 9 Ekim 2026’da yayımladığı Yoksulluk ve Eşitlik Notu’nda Kongo Demokratik Cumhuriyeti için güçlü büyüme ile hane refahı arasındaki açığı vurguluyor. Reel gayrisafi yurt içi hasıla 2025’te yüzde 5,7 büyüdü; kurum büyümenin 2028’e kadar yüzde 5’in üzerinde kalmasını bekliyor. Bu oranlar ülkenin toplam ekonomik üretimini gösteriyor. Hanelerin gelirinde aynı hızda artış olduğunu veya yoksulluğun kısa sürede gerileyeceğini kanıtlamıyor.

Notun temel yapısal bulgusu, büyümenin işgücü açısından dar bir alana dayanması. Çıkarım sektörü GSYH’nin yüzde 36’sından fazlasını ve ihracatın yüzde 99’unu oluştururken toplam işlerin yalnızca yüzde 2,5’ini sağlıyor. Bu nedenle maden üretimi ve ihracatındaki büyüme ülkenin dış gelirini ve toplam çıktısını yükseltebilir; fakat iş arayan geniş nüfusa doğrudan istihdam olarak aynı ölçüde yansımayabilir. Rakamlar sektör ağırlığını anlatıyor, madenlerin her birinin kârlılığını veya vergi katkısını değil.

Hane verileri de refah göstergelerinin hangi ölçüme dayandığını ayırmayı gerektiriyor. Dünya Bankası, 2024 ECVM araştırmasının ulusal yoksulluk ölçüsüne göre nüfusun yüzde 69,1’inin yoksulluk sınırının altında yaşadığını aktarıyor. Uluslararası günlük 3 dolar sınırında ise 2020 araştırması yüzde 85,3 oranını verdi; 2026 için yaklaşık yüzde 80,5’lik bir tahmin sunuluyor. Bunlar aynı yılın gözlemleri değildir. 2026 değeri tahmindir ve seri, araştırma tasarımlarındaki değişiklikler nedeniyle doğrudan karşılaştırmaya elverişli değildir.

İş piyasası tablosu büyümenin nasıl daha kapsayıcı olabileceği sorusunu öne çıkarıyor. Çalışanların yüzde 58,4’ü tarımda, yalnızca yüzde 26,1’i ücretli işlerde bulunuyor. Ücret alanların yüzde 65,8’i yine ulusal yoksulluk sınırının altında yaşıyor. Bu bulgular, bir işin varlığının tek başına yeterli gelir ve güvence sağlamadığını gösteriyor. Banka; ulaşım ve piyasa erişimi, altyapı, finansman ve nitelikli hizmetleri özel sektör yatırımı ile insan sermayesinin önündeki kısıtlar olarak tanımlıyor.

Dünya Bankası’nın önerdiği politika yönü, makroekonomik istikrarı korurken üretken istihdamı artırmak, beşerî sermayeyi güçlendirmek ve yoksul hanelerin yoğun olduğu sektörlerde verimliliği yükseltmek. Notta uluslararası yoksulluk oranı için kullanılan 2020 gözlemi, 2026 tahmini ve 2024 ulusal ölçümü farklı yöntem ve dönemlere dayanıyor; bunları tek bir kesintisiz ölçüm gibi okumamak gerekiyor. Haber, büyüme tahminini gerçekleşmiş sonuç; sektör paylarını da istihdam yaratma kapasitesinin kanıtı olarak sunmuyor.