Haberin ayrıntıları
Stats NZ’nin 2 Ekim 2026’da yayımladığı sıcaklık güncellemesi, 2025’e kadar uzanan iki tamamlayıcı veri kümesini sunuyor. Ulusal yedi istasyonlu seride yıllık sıcaklık, 1909–2025 arasında yüzde 95 güven düzeyinde değerlendirilen doğrusal eğilime göre 1,36 °C arttı. Bu sonuç, tüm kayıt boyunca uyarlanmış ortalama değişimi ifade eder; her yıl aynı oranda artış veya tahmin değildir. Stats NZ temel seyrin doğrusal olmadığını vurguluyor; dolayısıyla tüm dönem için tek bir eğim, kaydın belirli bölümlerindeki ısınmayı olduğundan düşük ya da yüksek gösterebilir.
Bu seride en sıcak yıl 13,76 °C ortalama ile 2022 oldu. Bu değer, 12,74 °C olan 1991–2020 iklim referans ortalamasının 1,02 °C üzerindeydi. Rekordaki en sıcak on yılın yedisi 2016’dan sonra yaşandı; bu yılların ortalamaları en az 13,37 °C, anomalileri ise referansın 0,63–1,02 °C üzerindeydi. Karşılaştırmalar tanımlı bir 30 yıllık normali kullanır. Anomali, referansa göre farktır; ayrı bir sıcaklık ölçümü ya da bir önceki yıl ile kıyas değildir.
Ulusal seri yedi iklim istasyonunun uzun kayıtlarını birleştirir: Auckland, Masterton, Wellington, Hokitika, Nelson, Lincoln ve Dunedin. Earth Sciences New Zealand yerel istasyon kayıtlarını bir araya getirip iklim farklılıkları ile ölçüm yeri ve cihaz değişikliklerini düzeltir. Bu uzun dönem ulusal veri, ayrı 30 nokta çözümlemesinden farklıdır. 1972–2025 arasında yıllık ortalama sıcaklığın 30 noktanın 29’unda artması çok olası değerlendirildi. Mevsim sonuçları ilkbaharda 26, yazın 25, sonbaharda 25 ve kışın 30 noktaydı. Genel ısınma kışın daha hızlı, ilkbaharda daha yavaştı.
Sıcak gün, kaydedilen maksimum sıcaklığın 25 °C’yi aştığı gündür. 1972–2025 döneminde sıcak gün sayısının 30 noktanın 22’sinde artması çok olası bulundu; hiçbirinde çok olası düşüş eğilimi yoktu. Bu, belirlenen eşiği aşan günlerin sayımıdır; günlük sıcaklıkların eşiği ne kadar geçtiğini ölçmez. Ayrıca her yılın bir öncekinden daha çok sıcak güne sahip olduğu anlamına gelmez: hava ve iklim değişkenliği uzun dönemli kaydın içinde sürer.
Stats NZ ile Çevre Bakanlığı, Earth Sciences New Zealand Ulusal İklim Veri Tabanı’ndaki istasyon verilerini kullanır. Seçilen 30 istasyon, ölçüm noktalarının çevresindeki yerel iklimi temsil eder; tüm bölgenin ikliminden ziyade insanların yaşadığı yerlerin iklimine daha yakındır. Bazı eski kayıtlar yakın konumdaki önceki istasyonlarla uzatıldı. 1972–2025 için gridlenmiş veriler, gözlemlerin az veya hiç olmadığı alanlardaki sıcaklıkları mekânsal enterpolasyonla tahmin eder. Haritalar ulusal ölçekte genel örüntüleri gösterir, kesin yerel koşulları değil; yerler ve tarihler arasındaki karşılaştırmalar ihtiyatla yapılmalıdır.
Eğilimin yönü ve olasılığı Mann–Kendall testiyle, ortalama değişim hızı Sen eğim regresyonuyla değerlendirilir. “Çok olası” olasılığın yüzde 90’ı aşmasını, “olası” yüzde 66’yı aşmasını ifade eder; bu eşiklerin altı veya yönün belirlenememesi “belirsiz” sınıfındadır. Olasılık eğilimin büyüklüğünü göstermez; uzun dönemli eğilimler iklim salınımları dahil kısa dönemli değişkenliği gizleyebilir. Veriler çevresel izleme ve raporlama içindir; tek başına belirli bir yılın sıcaklığının veya yerel hava olayının her nedenini belirlemez.



