Uluslararası Para Fonu (IMF), 21 Eylül’de yayımladığı ülke değerlendirmesinde Mısır’ın Orta Doğu’daki savaşın finansal etkilerini önceki şok dönemlerine kıyasla daha güçlü tamponlarla karşıladığını belirtti. Kurumun anlatımına göre esnek döviz kuru, hızlı politika tepkisi ve daha önce biriken makroekonomik tamponlar dış baskının emilmesine yardımcı oldu. Bu, ekonomideki tüm risklerin ortadan kalktığı anlamına gelmiyor. IMF aynı değerlendirmede daha kararlı reform uygulaması gerektiğini ve özel sektör öncülüğündeki büyüme için kalan kırılganlıkların azaltılmasını istedi.

Finansal baskı belirgin bir portföy hareketiyle görünür oldu. Yabancı yerleşik olmayan yatırımcıların yerel para cinsi devlet borçlanma araçlarındaki varlığı, Şubat 2026’da 39,1 milyar ABD dolarıyken nisan başında 22,2 milyar dolara geriledi. IMF, Mısır lirasının bu dönemde yaklaşık yüzde 14–17 değer kaybettiğini, baskı hafifleyince portföy girişlerinin yeniden başladığını ve tahvil varlıklarının çatışma öncesi düzeylere yaklaştığını aktardı. Bu iki tarihli gözlem, sürekli aylık bir seri veya ülkenin toplam döviz rezervi değildir.

Yetkililer enerji fiyatlarını ayarlama, harcamaları sınırlama ve hedefli desteği genişletme adımlarını uyguladı. IMF, döviz kuru esnekliğinin dış baskıyı karşıladığını; gelir seferberliği ve harcama disiplininin mali baskıyı sınırlamaya yardım ettiğini söylüyor. Kur ve enerji fiyatlarındaki değişim enflasyonu artırdı. Artış beklenenden daha hafif olsa da enflasyon hedefine dönüş takvimi bir yıl ötelenmiş oldu. Bu nokta, finansal istikrarı koruma çabasının hanehalkı ve işletmeler açısından maliyetsiz olmadığına işaret ediyor; değerlendirme bu maliyetin gruplara göre dağılımını sayısallaştırmıyor.

IMF’nin aktardığına göre reel büyüme, 2025/26 mali yılının üçüncü çeyreğinde yüzde 5’e ulaştı. Turizm dayanıklı kaldı, işçi dövizleri rekor düzeye çıktı ve Süveyş Kanalı faaliyeti kısa süreli aksamadan sonra kademeli toparlanmasını sürdürdü. Merkez bankası rezervleri ilk sermaye çıkışlarına rağmen yeterli kabul edilen seviyelerin üzerinde kaldı. Bu göstergeler, finans piyasalarındaki sarsıntının daha geniş bir ekonomik daralmaya dönüşmediğine dair IMF değerlendirmesini destekliyor; tek başına gelecekteki büyüme veya turizm gelirleri için garanti vermiyor.

Ülke uluslararası tahvil piyasasına da geri döndü. Mayıs’ta çıkarılan 1 milyar dolarlık sosyal avro tahviline talep arzın beş katına ulaştı; haziranda 500 milyon dolarlık samuray tahvili ihraç edildi. IMF, egemen risk priminin ağustosta 2014’ten beri en düşük seviyesine indiğini ve devlet tahvili farklarının savaş öncesinin altına gerilediğini bildiriyor. Tahvil talebi piyasa erişimini gösterir; borcun vade, faiz ve geri ödeme maliyetlerini tek başına açıklamaz. IMF’ye göre kısa vadeli finansmana yüksek bağımlılık ve bankaların devlete yoğun maruziyeti önemli riskler olarak sürüyor.

Değerlendirmenin uyarı kısmı kamu borcu ve brüt finansman ihtiyacına odaklanıyor. IMF, finansman ihtiyacının yakın dönemde gayrisafi yurt içi hasılanın yaklaşık yüzde 40’ı düzeyinde kalmasını ve 2030’a kadar kademeli biçimde yüzde 30’un altına inmesini bekliyor. Bu bir tahmindir, gerçekleşmiş sonuç değildir. Yüksek finansman gereksinimi özel sektöre kredi akışını daraltabilir ve küresel finansman koşullarındaki yeni değişimlere maruziyeti artırabilir. IMF ayrıca ekonomide devletin ayak izinin büyük kaldığını ve kamu ile banka bilançolarının birbirine bağlı riskler taşıdığını belirtiyor.

Fonun önerileri arasında daha uzun vadeli ve piyasa temelli borçlanmaya geçiş, yatırımcı tabanını genişletmek, iç borç piyasasını derinleştirmek, para politikası disiplinini ve kur esnekliğini korumak bulunuyor. Devletin ekonomideki rolünü azaltacak mülkiyet politikası ve özelleştirme programının daha kararlı uygulanması, kamu şirketlerinde yönetişim ve rekabet de reform gündeminde. Bunlar IMF’nin tavsiyeleri; gerçekleşmiş politika sonuçları değil. Haber, belirli bir çözümü kesin sonuç gibi sunmak yerine kısa dönem dayanıklılık verileriyle yapısal finansman risklerini aynı tabloda okuyor.

Rakamların dönem ve kapsamı birbirine karıştırılmamalı. Şubat ve nisan başındaki tahvil varlığı yabancı yatırımcıların yerel para cinsi devlet borcuna ilişkin iki gözlemidir; tüm sermaye akımlarını kapsamaz. Yüzde 5 büyüme, 2025/26 mali yılının üçüncü çeyreğine aittir; takvim yılı büyümesi değildir. Yaklaşık yüzde 40’lık finansman ihtiyacı ise IMF’nin yakın dönem tahminidir. Bu ayrımlar, finansal piyasa toparlanmasını hanehalkı refahı ya da uzun vadeli borç sürdürülebilirliğiyle eşitlememek için önemlidir.